|
PDS /
VerantwoordelijkheidVerantwoordelijkheid bij jonge kinderen.Kan je jonge kinderen al een verantwoordelijkheid geven? Op de Ruimte in Soest wordt de aanwezigheid bijgehouden op intekenlijsten die bij de ingang hangen. Iedere morgen schrijf je je daar in en als je weer weggaat schrijf je je weer uit. Daarnaast reken je je totale tijd dat je die dag op school geweest bent uit. Ook jonge kinderen moeten dit doen, en vaak vragen ze moeder, vader, of broertjes/zusjes om dit te doen als ze nog niet kunnen schrijven en rekenen. Het is een dagelijks terugkomend ritueel. Nadat dit systeem van tijdregistratie was ingevoerd in de school, was Piet (7 jaar) afkerig van deze intekenlijsten. Hij vond het stom, vergat het vaak, werd daarvoor in de onderzoekskring geroepen en na een tijdje kwam hij sputterend thuis. Zijn moeder zag het aan en zag dat Piet het echt moeilijk had met de verantwoordelijkheid niet te vergeten zich in- en uit te tekenen. Iedere dag ging hij met tegenzin weer op de fiets, zijn moeder vond het hartverscheurend. Tot op een dag hij een omslag maakte, en zich voorgenomen had niet meer te vergeten in- en uit te tekenen. Vanaf die dag was er geen probleem meer. Zijn moeder gaf dat een inzicht in de wijze waarop een jong kind omgaat met de zware taak van verantwoordelijkheid, het gevecht wat hij met zichzelf moest leveren om dit te aanvaarden. Ook zag ze dat doordat ze de verantwoordelijheid helemaal bij hem had gelaten hij de ruimte had gekregen het zelf op te lossen. Ze had hem wel gesteund in zijn worsteling, maar ze had niet de verantwoordelijkheid van hem overgenomen door hem te helpen met onthouden. Bij De Ruimte hebben we regelmatig dat jonge jongens elkaar slaan als er een ruzie of onenigheid is. In sommige gevallen wil het kwartje dat we een basisregel hebben "we doen elkaar geen pijn" niet vallen. Na meerdere consequenties, tot zelfs het een paar dagen van school sturen (time-out) veranderd het gedrag niet. Hier komt iedere keer weer de discussie naar boven of een time-out wel zou kunnen helpen, en of jongens de verantwoordelijkheid wel aan kunnen, het is iets 'normaals' bij jongens. Na een vraag op de Demstartup over dit onderwerp kregen we inzicht in de wijze waarop andere scholen omgaan met deze cultuur, en met het bewaken van een veilige leefomgeving binnen de school: We're very direct at our school about situations like this. If we've tried working with kids and they just don't seem to "get it", we simply tell them they don't belong at our school. I guess that's our version of a "no tolerance" approach. Either get it or go home. If kids are sent home, they do have the possibility of coming back to the school through School Meeting, but then they have to do a pretty amazing job of convincing the school community that they do get it and that they will be different. We had a six-year old go through that this year (he hit his older brother a few times) and he hasn't hit anyone since his return. Having to stand before the School Meeting and plead his case really made it hit home for him that it was serious. And he loves the school so he was very determined to get back in. We learned the hard way our first two years that there's no point in keeping kids who don't get it; it's damaging to the school community and stressful for staff. Now our expectations are very high, we are quick to draw the line, and the result is that our school is beautifully peaceful. Nicolette Groeneveld
|