• View
• Edit
• History
• Print

PageFileFormat

Excursie te Ommen Een persoonlijk verslag

Inleiding Ik heb een ontzettend coole dag gehad: we waren met de hele school op "excursie" bij Karin, in Ommen. Ze heeft een waanzinnig toffe boerderij waar alles mag, anderhalf hectare land, twee geiten, twee ponies, drie kippen en een haan, een hond, twee katten en skelters en het grenst aan het bos. En we zijn de dag ge-eindigd met een mega-feest-paas-vuur in een olievat. Kicke! Omdat de begeleiders totaal overbodig waren, mocht ik ook kind zijn, lache!!!! Ik heb me bijzonder goed vermaakt, vet chill. En ja, geef mij vuur en ik ben zoet. Ik vind dat zo absorberend, fascinerend, ik kon me er met moeite van los scheuren. Maar ja, van de overdosis buitenlucht ben ik nu wel moe. En voldaan.

Verjaardag Wat doe je als je vroeger op moet dan normaal en verantwoordelijk voor een stagiaire met een-te-vroeg-op-en-dus-geen-tijd-voor-ontbijt-hoofd naar the midde of nowhere moet rijden? Wel, ten eerste geef je de schuld aan je auto: "Tja, hij slaat nu eenmaal af als ik rem". Ten tweede geef je de inburgeringscursus-met-goed-gevolg-afgelegd-hebbende natuurlijk het weer de schuld: "Nat en koud". Maar dan word je tot je verrassing ineens getrakteerd op een werkelijk waanzinnig lekkere cake die tot je verrassing geen rozijnen maar chocola blijkt te bevatten en krijg je ook nog een tweede keer! "Kinderen die vragen krijgen het snelst wat ze willen", mompel ik met mijn mond vol tot lering ende vermaak. De dag kan beginnen!

Haar S-de stagiaire (het zou niet aardig zijn haar echte naam te vermelden) meende een zekere leerling een compliment te moeten maken met zijn nieuwe kapsel. Het antwoord was gelukkig in dialect (Nieuwleusens voor de taalfreaks): "Grmbl, weer zo iemand die het grml grmbl opvalt wanneer je grmbl grmb eens grmbl grmbl in de tien grmbl grmb jaar grmbl grmb kapper grmbl grmb".

Creatief Deze emotie-echtheid gaf mij inspiratie tot het uitblazen (niemand wist dat dat kon! CreaBea - zie, WIJ lijken steeds meer op Beatrix!) en beschilderen van verse eieren ("waarom schilder je geen gebakken ei" - "oh, dat is inderdaad wat saai, maak er een kuiken van" - "ja, dat kuiken lijkt sprekend op mij: zonnig, vrolijke oogjes, je weet nooit waar-ie begint of eindigt, gezellige oranje en gele kleurtjes, mooi van buiten, leeg van binnen, kortom, mijn persoonlijkheid in een eierdop!") en inspiratie aan de buurman (Hij: "Mmbgrrgrgghhmmnndsp". Ik: "Ja, inderdaad, een goed idee om met de trekker de weide te gaan slepen en de kinderen de trekker te laten besturen!" Uitleg: mijn Ommens is nog in een zeer prematuur stadium, maar ik ben nooit te beroerd om iemand aan het werk te zetten).

Goede Daad Ik heb spontaan een Goede Daad gedaan vandaag: toen iedereen voor de TV zat en Karin de chipszakjes met consent mocht opruimen heb ik haar uitgelegd dat dat een hele eer is. Omdat ik het gevoel had dat ze er toch nog niet helemaal vrede mee had gevonden heb ik haar aan het eind van de dag nog eens gewezen op haar geluk: "Een hele school die voor de TV zit, zeg nou eerlijk, hoe vies wordt je huis daarvan?" Haar gelukzalige glimlach sprak boekdelen.

Arrestatie Vandaag heb ik niet zelf geskelterd (dat doe ik al regelmatig op school), maar ik ben meegereden in de "trike met zijspan", een wel heel stoere skelter! S-de-stagiaire bleek niet door de wol geverfd en werd door een Duits sprekende soldaat pardoes uit de kar gewipt. Ik moet eerlijk bekennen dat de soldaten-kliek mij ook te pakken heeft gehad, want ik werd zonder pardon en ogenschijnlijk ZONDER AANLEIDING gearresteerd en veroordeeld tot een prompt uitgevoerde schop onder mijn kont. Later bleek dat er wel degelijk een zeer serieuze grond voor arrestatie was: mijn houding! Toen ik namelijk gesommeerd werd mee te komen liet ik de schouders hangen en dat was duidelijk een teken dat ik geen karakter had en dus straf verdiende.

Spion Dit proces werd mij uitgelegd door iemand wier taak te dezent mij niet geheel duidelijk was. Ik concludeerde dan ook dat T. de geheime spion moest zijn: niet alleen was ze uitstekend op de hoogte van de geheime procedures van het leger, maar zij mocht wél ponyrijden en bovendien had ze volgens mij een computerchip met zender in haar mond die af en toe pijn deed bij het eten.

Onderwijs Omdat het kindzijn me niet gemakkelijk afging, heb ik hier en daar stiekem toch pedagogische adviezen rondgestrooid: "Ach, je moeder (i.e. mijn collega B.) is er nu toch niet, dus je mag zoveel hagelslag nemen als je wilt". Dit advies keerde zich bijna tegen mij toen hij dit later tegenover zijn moeder vertaalde als: "Ik mag best nog een snoepje, want het is feest vandaag". Gelukkig had ik het IQ van deze vijf-jarige goed ingeschat en bleef het bij deze opmerking. En bleef het bij rook in zijn oog en een paar derdegraads brandwonden toen we samen 'nog wat papier' op het vuur gooiden waar zijn moeder bij was. Commententaar van de stoere :"Het jeukt".

Als professional heb ik de jonge kids achter de computer geholpen met wat spelletjes ("Oh, deze zijn voor 12 jaar en ouder, die wil je vast niet doen!" Gneh gneh...) en heb ik erop toegezien dat dat stuk bos waar me niet mochten komen 'per ongeluk' toch ontdekt moest worden. Ook die sloeg bijna terug in mijn gezicht toen ik een kid wees op een konijntje.... de hond was er namelijk ook bij. Maar, gelukkig, dat is het voordeel als je zelf kind bent: dan gebeuren er geen enge dingen!

Hond De hond Kirby was wat men in bepaalde kringen 'een onzekere factor' noemt. Hij leek echter zeer kindvriendelijk. Totdat het kind in kwestie hem van zijn schoot afduwde - ik geloof niet dat mijn opjutten daar iets mee te maken had ("DE PATAT IS BIJNA OP!!!!"). De voorspelling bleek helaas toch uit te komen toen het arme beest eindelijk rust in de keuken gevonden dacht te hebben en zijn vriendje na de patat hem een plezier dacht te doen door een vette kus te geven. De kus terug was een beetje scherp.....

Dokter Omdat we een school zijn, greep ik iedere gelegenheid aan om iets te leren. Zo heb ik eindelijk ontdekt wat een huisarts doet. 't Is eigenlijk een huis-stylist! Het zit zo: als je heel moe bent, komt de dokter naar je toe en zegt dat je rust moet hebben. Daarom heet-ie huisdokter. Maar als je nog wel kunt komen en je bent toch erg moe, dan ga je naar de huisarts en die maakt dan een plekje in je huis waar geen geluid is. Want dan krijg je rust. En dat heet dan 'inrichting'.

Onderwijs 2 Het pony rijden leek mij persoonlijk erg leuk. De pony-beheerder gooide echter roet in het eten. Sociocratie: iedereen is het ermee eens totdat iemand ineens zegt: "Jij bent veel te vet: Sonja kan niet tegen vijftigtonners."

Paardenkar Toen had ik het natuurlijk kunnen proberen in de Koets, getrokken door een zwaar ondervoed en hyperactief trekpaard-met-blote-buik, maar kindermishandeling vind ik tot daar aan toe, maar koetsen, daar moet je vanaf blijven!

Rook Pedagogisch verantwoord vond ik ook het "teach as you preach"-roken van mij en een andere stagiaire. "Maar het is toch niet gezond? Nee maar wel lekker"-argument werd helaas een beetje teniet geniet gedaan door ten eerste de overweldigende buitenlucht en ten tweede het Paasvuur.

Vuur Oh ja, ik heb ook nog de competitie gewonnen met de oudste leerling aangaande het vuur: hij zou het wel even regelen. Zijn theorie was: "Je moet er niet zoveel papier op leggen, want door de as verstikt het vuur." (Meanwhile: Ik tegen de jongste: "Gooi deze prop papier er ook nog maar op! Mis! Ja, dan moet je iets dichterbij gaan staan....."). De theorie leek te kloppen. Mijn theorie was echter: "Het hout is vochtig, dus het duurt wel even voor dat echt vlam vat". Kortom, toen het vuur echt uit was heb ik het met behulp van lucifers ("Dat is voor watjes!" "...en voor pyromanen", voegde ik stilzwijgend toe") overgenomen, luid tegen iedereen roepend: "Nu krijg je pas een fikkie te zien!!!" Later -sirenes klonken in de verte- zei Karin, de onschuldige schat, tegen me: "Ik ben trots op je!"

Eind Helaas eindigde de dag een beetje naar: we gingen naar huis ;-( Gelukkig was er ook een highlight: Karin heeft haar huis en omgeving zo ingericht dat het gemakkelijk is schoon te maken in je eentje!

Martine Duim 13 april 2006